De vismarkt, waar we om 6 uur sochtends aankwamen was overweldigend: groot, druk, en duizenden soorten verse vis. We hebben de allerverste sushi ooit ontbeten daar, en dat was ontzettend lekker.

Akihabara. Duizenden winkels gewijd aan manga, games en elektronica :p Wow. We hebben onze ogen uitgekeken en zijn ook nog naar een maidcafe” geweest, waar we bediend werden door meisjes verkleed als katjes met straat en oren. Ze maakten superschattige “i love cats” pannekoekjes voor ons

Kichijoji, een wijk vlakbij Shinjuku, waar we woonden. We hadden een heel groot luxe Japans huis dat we via onze Finse vrienden geregeld hadden (het huis was speciaal voor Finnen, Japanners houden van Finnen…). Prachtig! We woonden in de buurt van een 100 yen supermarkt, waar alles 100 yen kostte (60 cent), dus Tokyo was eigenlijk helemaal niet duur haha.

Nikko, een groot tempelcomplex buiten Tokyo, was erg prachtig. De tempels waren anders dan in Kyoto, veel uitbundiger versierd en de omgeving was sprookjesachtig met grote rode japanse bruggen in de mist met rivieren en bergen…

Ghibli dag! Op een dag zijn we zowel naar het Ghiblimuseum geweest als een expositie over de storyboard van alle Ghiblifilms. Het Ghiblimuseum was ontzettend leuk!! Je kon er allemaal originele tekeningen uit de films zien en we hebben een exclusieve korte Ghiblifilm gezien die alleen daar getoond werd. Na het museum gingen we naar de expositie over de storyboard, en daar hebben we ontzettend veel tekeningen gezien en zijn we op de foto gegaan met Totoro :P. De nieuwste Ghiblifilm, Ponyo, is hier al in premiere en is superschattig!!

Comiket: We zijn naar de grootste mangamarkt ter wereld geweest, de comiket. Dat was zo overweldigend, miljoenen bezoekers trekt deze beurs, en tussen die miljoenen liepen wij rond. Mensen verkochten er hun eigen manga, en er waren ook professionele tekenaars.

We zijn op een aantal enorm hoge gebouwen geweest die uitkeken over Tokyo, en dan besef je pas echt hoe groot deze stad is. Op de 60e verdieping, via een lift die 600m/min ging, keken we uit over de megastad. Toen het avond werd, was er bovendien een vuurwerkshow van anderhalf uur (!) met het mooiste vuurwerk dat we ooit gezien hebben.

Nekobukuro in Ikebukuro, bovenin een warenhuis is een klein ruimtetje met allemaal katjes Bedoeld voor Japanners die geen huisdieren hebben maar toch ff tussen de katjes willen zitten. Superlief en leuk haha!

We hebben zo veel meer gezien en gedaan, maar het is gewoon te veel om te vertellen. We zijn helemaal verliefd geworden op Tokyo, en willen echt een keer terug. Nu zijn we weer terug in Kyoto om onze laatste weekjes hier door te brengen, het is zo snel gegaan! Tijd om al onze artbooks en souvenirs naar huis op te sturen (veel, erg veel :p)!

Fotos geven je hopelijk een indruk van hoe veelzijdig Tokyo is. We hebben 2000 fotos genomen in totaal

We zijn naar Kobe geweest, beroemd door zijn aardbeving in 1995. Het is een heel gezellige grote kustplaats. Alleen de dag dat wij er waren was er de ergste onweersbui die we ooit gezien hebben Het begon al toen we met de kabelbaan boven op de bergen rond Kobe aan het wandelen waren (mooi uitzicht!!). We zijn snel naar beneden gegaan en na ons werd de kabelbaan stil gelegd. Grote kolkende wolken verschenen boven de bergen, het leek net of er een orkaan ontstond! Supereng. En daarna ging het keihard onweren, met grote bliksemschichten die insloegen in de bergen en hoge gebouwen. Dat duurde de rest van de dag en toen we terug wilden waren alle treinen ontregeld en vertraagd met anderhalf uur (en dat in Japan, onmogelijk!). We waren erg laat thuis, maar desalniettemin was het een leuk uitstapje

Een paar dagen later namen we de shinkansen naar Hiroshima, beroemd door z’n atoombom in 1945. (eerst Kobe, nu Hiroshima, een rondje rampensteden bezoeken in Japan :P). Hiroshima was ontzettend indrukwekkend. Midden in de drukke stad staan de ruines van het oude stadhuis, dat precies onder de bom stond en nog een paar muren overeind heeft staan. Iets verderop is het Peace Museum. Dit museum is heel indrukwekkend. Het vertelt heel neutraal over hoe men tot de beslissing kwam de bom op Hiroshima te gooien. Er werd besloten de stad een aantal weken niet te bombarderen zodat deze in goede staat zou zijn en ze (de Amerikanen) goed zouden kunnen zien hoeveel schade de bom zou aanbrengen… :s. In het museum kan je zien hoeveel schade dat precies was. De hele stad was compleet weggevaagd. Het meest indrukwekkende waren de persoonlijke spullen die in het museum lagen: een kapot horloge dat stilstaat op 8:15, toen de bom viel. Of een lunchbox waarvan de inhoud helemaal zwart verkoold is. Ook lagen er nagels en stukken huid van slachtoffers :s. De bom genereerde zoveel hitte dat mensen verderop in Hiroshima letterlijk “gesmolten” zijn. De vellen hingen van hun armen af, echt afschuwelijk. De verhalen die je kan lezen in het museum zijn dan ook erg ontroerend, over mensen die nog thuis wisten te komen ondanks hun verwondingen en daar overleden. Ook de gevolgen van de bom (allerlei stralingsziektes) worden in het museum uitgelegd. Het museum is een ontzettend sterk protest tegen oorlog.

Na deze indrukwekkende ervaring wilden we even ontspannen en zijn we een dagje naar Miyajima geweest, een schiereiland nabij Hiroshima met een beroemde heilige poort die in het water staat, ontzettend mooi! Japan heeft zulke mooie kleuren, groene bergen, rode tempels en een blauwe zee… We hebben er een beetje gerelaxed op het strand en gewandeld in de mooie omgeving. Ward wilde de oesters proberen maar is de hele terugreis doodziek geweest :p niet aan te raden die oesters dus! Arme jongen…

Druk reizen wij dus, en na Tokyo komen we met een van onze laatste posts uit Japan! 31 augustus komen we weer terug naar Nederland. We hebben zin in echte koffie, kaas, vlees en aardappelen!!

Ondanks de drukte met school hebben we gister het grootste festival van Kyoto gevierd, de Gion Matsuri. Dit feest stamt uit 869, toen Japan kampte met de Pest. De keizer liet boodschappers sturen die naar Kyoto gingen om daar bij het Yasaka heiligdom te bidden voor beterschap. Ook werden er 66 karren meegestuurd die de 66 provincies van Japan vertegenwoordigden. Het resultaat was dat de Pest verdween en de mensen weer gezond waren En dus vieren ze ieder jaar bij het Yasaka heiligdom dit feest, en bouwen ze 66 grote karren met alleen hout en touw, die ze dan door de stad heen trekken. Echt geweldig om te zien! De karren zijn enorm en prachtig versierd. De school had voor buitenlandse studenten geregeld dat die een “Gion Matsuri dag” kregen met rondleidingen langs alle karren in kimono (of eigenlijk de
zomerversie van de kimono, de yukata) en daarna nog een Japans diner. Hoewel alleen studenten die hier langer dan een jaar studeren mee mochten doen aan deze speciale dag, waren wij met de Finse studenten de enige uitwisselingsstudenten die ook waren uitgenodigd! En het was ontzettend leuk. We kregen allemaal een prachtige yukata. De meisjes mochten de yukata zelfs houden, inclusief slippertjes en tasje, dus Marthe is heel erg blij :). Het deed wel erg pijn, die houten slippers, na drie uur lopen door de stad. Bovendien was het ontzettend warm. Maar erg grappig, vooral ook alle Japanners die ons op de foto zetten omdat we er waarschijnlijk als blanken erg raar uitzagen. Toen we sushi haalden en dat opaten in onze outfits, werden we helemaaal belaagd door fotografen haha. Na de hele wandeling hebben we nog heerlijk gegeten en het was zo ontzettend gezellig! De hele stad is in feestsfeer. Kijk de fotos!

Gion Matsuri:

Wat van ons werk!:

Even wat fotos van alle insecten en beesten die tevoorschijn komen met dit vochtigwarme weer, en wat van ons gebouw en werkplek. Snel weer een langere post, waarschijnlijk na het grote Gion Matsuri festival waarin wij meelopen in Kimonos haha. Wens ons succes met werken!!!

Het andere filmpark waar we heen gingen was Eigamura (lett: filmwijk) hier in Kyoto. De kassajuffrouw en haar familie namen ons daar naar toe. Het was ontzettend leuk! Het park was gewijd aan Japanse (samurai)films en was als een grote oude Japanse stad met oude huisjes en ramen-shops. Er worden nog steeds samuraifilms opgenomen in dit park! We gingen onderandere naar een horrorhuis, in de stijl van Japanse horrorfilms. We liepen met Natsu en Kohei, de dochter en zoon van de kassajuffrouw, door het huis heen, pikkedonker! Overal lagen lijken van geishas en ninjas (rustig, het waren poppen :P) en soms sprong er een acteur tevoorschijn om je echt aan het schrikken te maken :P. Het grappige was dat het
meisje net zo hard gilde als de jongen haha! Sterker nog, hele groepen stoere jongens kwamen gillend uit het horrorhuis rennen hahahaha. We hebben maar meegegild, en we moeten eerlijk bekennen dat we soms ook erg schrokken van opeens een arm op je schouder :P.

Verder hebben we een samurai-show gezien waarbij acteurs allerlei evechten uitvoerden op een podium. Op een gegeven moment rende de samurai het publiek in … en stopte bij Ward om het met zn zwaard neer te steken ! Gelukkig stopte die net op tijd en begon een gezellig gesprekje met Ward te voeren :P. Toen Ward vertelde dat we uit “Oranda” kwamen, begon het hele publiek te applaudiseren voor ons :P. Voor de schrik kreeg Ward een kadootje van de samurai, een sleutelhanger met zijn foto er op :P.

Om de ervaring nog compleet te maken zijn Ward en ik daarna op de foto gegaan als geisha en samurai (waarbij Ward de samurai was :P). De foto is ontzettend fout maar ook heel Japans! We vinden m te erg om hier te posten, maar als je ons aanspreekt op msn krijg je m misschien te zien…We zien er raar uit als Japanners :P.

Volgende week gaat in Japan trouwens eindelijk de nieuwe Indiana Jones in premiere en in onze bios draaien ze de engelse versie! Volgende week nog meer film dus

Enjoy de fotos! Die Power Rangers zijn de real deal btw

En een filmpje van de samurai show

Verder vliegen hier ook nog de zogenaamde Japanese hornets rond. Dit zijn een soort wespen, maar dan zo groot als een kolibrie. Hun favoriete voedsel is bijenhoning, en zo’n dertig hornets kunnen in een half uur een hele bijenkolonie verwoesten (30.000 bijen! zie http://jp.youtube.com/watch?v=6fTrSOFyfxs ). Wat fascinerend is, is wat de honingbijen doen als ze de verkenningshornet in de gaten hebben. Ze vliegen met een grote groep op hem af, en vormen een grote bal om hem heen. Met zn allen vibreren ze met hun vleugels waardoor de temperatuur in het midden van de bal zo’n 45 graden wordt! De bijen kunnen deze temperatuur net aan, maar de hornet sterft van de hitte. Bij dit proces gaan ook een paar bijen dood, maar zo voorkomen ze wel dat de hornet z’n vrienden haalt en de gehele kolonie uitmoordt. Per jaar gaan er zo’n vijftig mensen in Japan dood aan hun steken, want als ze je op je hoofd steken ben je er geweest! De Japanners hebben ook wel enigszins respect voor het dier omdat hij zo’n formidabele jager is en goed voor jongen zorgt. En de Japanners zouden de Japanners niet zijn als ze hun larven niet als lekkere specialiteit-sashimi zouden serveren. Hmmm!

ps. dat zijn niet mijn handen!

Terwijl we zo veel hebben gedaan! Naar een Japans badhuis geweest (naakt en warm :P), bij onze leraar gegeten (hij heeft een traditioneel Japans huis en zijn jonge vrouw had puree met draadjesvlees gekookt, lekker Hollands!), Yuka’s familie ontmoet (ze nodigde ons uit naar een prive-expositie van haar opa, heel mooi!) ,Chinese herdenking gevierd (In Nederland veel bekend over de aardbeving?), met de fiets gevallen (smalle straatjes en ruwe muurtjes = veel schaafwonden :(), shabushabu gegeten (soort rosbief koken in water en dan opeten :P) en vooral veeel schoolwerk gedaan. We moeten bezig met onze manga en dat is een hoop werk! Voor onze medestudenten is het nu ook de tijd om een baan te zoeken. In Japan ga je in je derde en vierde jaar al op zoek naar een bedrijf waar je de rest van je leven wil werken. En dus komen er binnenkort bedrijven langs bij ons in de klas om mensen te werven. Een daarvan is het beroemde Gamebedrijf Game Republic (bekend van Genji en Folklore). Het Japanse mannetje dat dit kwam aankondigen vertelde ons dat het een “amazing opportunity to show your work!” was, en we zijn ook ontzettend enthousiast om in contact te komen met zo’n cool gamebedrijf :P.
Vandaag moesten we een presentatie houden over Nederlandse strips aan onze klasgenoten. Omdat ons Japans niet vloeiend is, was er een vertaler. Zij bleek een Belgische te zijn en geeft les in Engels op Seika University. Maar het leukste was dat we voor het eerst hier Nederlands konden praten met iemand! Echt even wennen, omdat je zo gewend bent gelijk in een andere taal om te schakelen als je niet bij elkaar bent. Toen we dachten dat we klaar waren met ons verhaal, kwam opeens een van de leraren naar voren lopen met ons portfolioboekje (die hadden we al lang niet meer gezien!). Die legde hij onder de beamer en liet al onze tekeningen aan de klas zien terwijl we er iets over moesten vertellen :P. Heel eng en onverwachts :P. Toen we hiermee klaar waren (inmiddels een uur aan het presenteren), pakte de docent wat cds en begon ze te draaien. “Dutch music!” riep hij, maar dan hele oude 70’s hits van Shocking Blue, zoals “venus” hahaha! Tenslotte liet hij nog de beroemde Nederlandse animatie “vader en dochter” zien, waardoor we bijna een soort heimwee kregen naar huis. Al die Nederlandse dingen, zo grappig!

O haha de apenfamilie zit buiten naar elkaar te roepen. Rare geluiden, net een dierentuin hier Anyway, Marthe had haar eerste mukade op de kamer (GIGANTISCHE DUIZENDPOOT) en daar was ze niet blij mee… Geplet onder een dikke Seika University gids heeft okasan m uit mn kamer gehaald… Er ligt nu mukade-gif voor mn deur voor het geval zn vriendjes m komen zoeken.

Fotos!!

O.a. Yuka en haar familie, een beroemde Japanse tuin, shabushabu met Naho en Naoya, de herdenking voor de aardbeving in China, de dierentuin waar we tekenlessen hebben en tenslotte de docent waar we gegeten hebben die zijn schilderingen laat zien die hij in een Japanse tempel gemaakt heeft. Ook nog twee van onze tekeningen, een kleine preview op wat we gaan maken!

VIDEO:

Even een filmpje van een dag op school. We waren we aan het lunchen toen een jongen opeens fluit begon te spelen. Vervolgens begon er iemand een vreemd dansje te doen. Steeds meer gingen meedoen en op een gegeven moment stond er een grote groep midden op het plein te dansen. Het bleek een traditionele Japanse dans te zijn en geen vreemde hippiesekte zoals we eerst dachten :P. Volgende keer doen we mee!! O en soms springen ze ook nog in het water