Sakuranbo!

Naast de vele trips en toeristische uitstapjes, moeten we natuurlijk ook nog gewoon studeren hier. Tijd om eens wat te vertellen over het studentenleven! Iedere dag hebben we les, meestal van 1 tot 6. Maandag en dinsdag werken we aan onze illustraties en manga, en woensdag tot vrijdag aan onze tekenvaardigheden. Zo maken we uitstapjes naar de Kyoto Botanical Garden om bomen en planten te leren tekenen, of moeten we auto’s en fietsen natekenen. De woensdaglessen zijn echt gewijd aan het leren tekenen van personages. Daarvoor hebben we tweemaal een naakt model moeten natekenen, wat erg cool een leerzaam was. Deze keer moesten we een kerel in een groot samuraipak (we zijn tenslotte in Japan!) natekenen waarmee we vouwen in kleren moesten oefenen. We leren er ontzettend veel!! We waren vooral gewend digitaal te tekenen, maar hier leren we gewoon weer tekenen op de oude manier: met potlood en papier :). Maandag gingen we eens langs bij de animatie-studenten om te zien wat zij maakten. Een koreaans meisje van onze dorm leidde ons rond en liet haar werk zien. Erg indrukwekkend! Een Japanse klasgenoot van haar liet vervolgens verlegen zijn website zien en we waren erg onder de indruk. Hij is tweedejaars maar kan zo mooi tekenen, en schilderen en animeren. Op zijn site heeft hij wat tekeningen staan, zoals een mech, een manga pagina, een illustratiestudie en nog een tekening. Hier kan je nog meer bekijken. Er staat heel veel studiemateriaal op wat wel leuk is om te zien. Ze hebben zes dagen in de week les, maar wel van leraren die onder andere aan Vampire Hunter D, Gundam en Ghibli films hebben gewerkt!

De docenten zijn ontzettend behulpzaam en aardig. Ze hebben veelal zelf in de manga (en game)industrie gewerkt en hebben dus hun eigen manga. Toen we onze docent (Syufo Itahashi) vroegen waar we zijn manga konden kopen, rende hij snel weg en kwam terug met twee exemplaren die we als “presento” kregen. Deze week nam hij ons mee uit eten :). Samen met nog drie studenten (ik geloof dat ze Dai, Mai en Fuma heetten) gingen we naar een traditioneel Japans restaurant. Schoenen uit en op de grond zitten! We kregen allemaal heel vreemde hapjes (hele visjes, inktvis op een stok, gefrituurde schelpdieren, rauw paardenvlees) die we allemaal moesten proeven (en nog best lekker waren ook!) Erg duur maar Syufo trakteerde! Toen Ward ff naar de wc was vroegen de meisjes mij of we “lovers” waren (meisjes hier durven vaak pas te praten als Ward weg is :p!). Toen ik knikte, ging de jongen opeens rechtop zitten en riep een paar keer keihard “lovers?? lovers?? (op zn japans klinkt het meer als: Waffas?)” zodat het hele restaurant opkeek en ik moest blozen haha! Het was ontzettend gezellig, en Syufo vertelde ons dat hij naast manga ook aan games heeft meegewerkt. Sterker nog, hij heeft personages gedesigned voor een Square-titel. Square as in Final Fantasy Square! De game was Cyber Org voor de Playstation, alleen gereleased in Japan. Ook heeft hij geillustreerd voor de SNES-game Skyblazer. We vroegen Syufo misschien ook nog mensen kende uit de game-industrie waar we eens zouden kunnen kijken. Als we naar Tokyo gaan in augustus, dan zou hij ons voorstellen aan een aantal Japanse gamedesigners, dus dat is erg cool.

In augustus komt een groot gebundeld boek uit met alle manga die dit schooljaar gemaakt worden. Daarin zullen onze verhalen ook staan. Helemaal leuk is dat Syufo aan ons gevraagd heeft of we de voorkant van het boek willen ontwerpen en tekenen!! Dus ook al moeten we eind augustus weer terug naar Nederland, onze tekeningen zullen eeuwig op Kyoto Seika liggen :).

Vandaag werden we uitgenodigd om te komen eten bij Naho, een student in mode hier die volgend jaar (hopelijk) op uitwisseling gaat naar Nederland. Ze nam ons mee op haar witte scootertje naar haar appartement vlakbij school. Een prachtig oud Japans gebouw met tatamimatten was haar huis! We werden gelijk voorgesteld aan haar vriend, een verlegen maar erg getalenteerde meubelontwerper. Hij had alle meubels in haar kamer ontworpen en gemaakt, erg cool! Ze maakten speciaal voor ons takoyaki, een soort poffertjes gevuld met inktvis. Heel erg lekker! Het was erg gezellig, we hebben veel geleerd over de Japanse cultuur en we hebben hen veel kunnen leren over Nederland haha :). Naho wilde ons graag veel van Kyoto laten zien en ons helpen met van alles, zo lief! Japanse mensen zijn zo aardig en gastvrij, niet normaal

Na de lessen ’s avonds halen we vaak een lekker Japans cakeje bij het kleine supermarktje op school en worden daar altijd geholpen door een aardige kassajuffrouw. Dit keer rende ze achter ons aan om ons uit te nodigen een keer bij haar te komen eten :)! Haar dochter studeert rechten op de universiteit in Kyoto en gaat naar Amerika op uitwisseling. De dochter en ook de zoon wilden ons graag ontmoeten. We gaven haar ons e-mail adres en kregen gelijk die avond een uitgebreide e-mail terug waarin de hele familie zich voorstelde :D. Dochter Natsu leerde ook Duits en hoopte dat wij dat haar misschien ook konden leren haha. Volgende week gaan we bij ze op bezoek, we zijn ontzettend benieuwd!!

***De populairste game hier in Japan op dit moment is zonder twijfel: Monster Hunter 2. Overal, echt overal, tijdens de les, in de metro, in de regen, staan jongens met hun psp monsters te hunten. Er zijn zelfs clubs op school gewijd aan deze game!

Zo is het leven voor ons zo’n beetje hier :). Tekenen, tekenen, tekenen en eten met Japanners :p

Tijdens Golden Week hebben we twee kanten van Japan leren kennen: de ultramoderne industrie tegenover de rustige natuur en tempels. Nara is een voorbeeld van het laatste. Met een treintje reden we in een uur naar dit stadje dat ooit de hoofdstad van Japan is geweest. Nara stikt van de herten Overal tussen de mensenmassa’s door lopen ze, heel grappig! Ook bij de vele tempels en boeddhabeelden kom je ze tegen. Nara heeft veel oude gebouwen, waaronder een gigantische houten tempel, het grootste houten gebouw ter wereld dat nog steeds staat!

Naast Nara zijn we ook naar Osaka geweest, en dat is weer compleet de andere kant van Japan: ultramodern. Osaka is een gigantische stad (2e grootste stad van Japan) en een shopping-heaven. We hebben op de bovenste verdieping van de Sky Building gestaan en daar had je een prachtig uitzicht over de immens grote stad. Ook kon je de zee ruiken (niet zien!), Osaka ligt namelijk aan het water. We hebben de hele dag een beetje rondgelopen door de drukke winkelstraten, gamecentra en reuzenraden. Er is een geweldige winkel die allemaal manga, games en cosplay outfits verkoopt Ook hadden ze animatiecells (de echt getekende en geschilderde plaatjes die ze in tekenfilms/anime gebruiken)waarvan we er een paar hebben meegenomen. Ook hebben we Amerikamura bezocht, dat is een wijk in Osaka die heel Amerikaans aandoet; jongeren dragen er hiphopkleren, rijden in Amerikaanse auto’s en draaien hiphopmuziek. Ook staat er een groot vrijheidsbeeld :P. De Japanners die er Amerikaans uit willen zien denken waarschijnlijk dat ze erg stoer zijn, maar eerlijk
gezegd lijken het meer op slechte Amerikaanse parodieen :P. We zijn in Osaka gebleven tot ’s avonds, toen de stad verlicht werd door talloze neonborden. Een heel cool gezicht! We wilden eigenlijk blijven logeren in Osaka, maar omdat alle hotels dubbel geld vroegen omdat het Golden Week was, zijn we met het treintje weer terug gegaan naar Kyoto.

De laatste vrije dag hebben we weer totaal iets anders gedaan, en dat is een lange bergwandeling maken van Kurama naar Kibune, twee kleine bergdorpjes ten noorden van Kyoto. Het was er echt prachtig!! De route liep omhoog langs allemaal tempeltjes en heiligdommen. Bovenop de berg had je een prachtig uitzicht op de omliggende dalen, en er stonden grote heilige bomen met talloze kronkelende wortels. De afdaling was ontzettend steil en we kwamen ontzettend veel stelletjes tegen (romantische bergwandeling maken??). Alle meisjes hadden enorm hoge hakken aan en strompelden het bergpad af. Traditie misschien :P. We liepen langs een grote rivier naar beneden en in het dorpje Kibune waren allemaal superdure restaurantjes. Hun tafels stonden op terrassen die op de rivier gebouwd waren, een heel mooi gezicht. Vanuit Kibune zijn we weer teruggelopen naar het trammetje dat ons naar Kyoto bracht.

Golden Week was erg leuk, omdat we zoveel verschillende kanten van Japan hebben gezien. Het is zo absurd en zo gaaf dat in Japan de oude natuur zo goed naast de moderne wereld kan bestaan. Juist die tweedeling maakt Japan ontzettend interessant!

Nara:

Osaka:

Kurama:

Anni was jarig, en dus besloten we dat te vieren om iets superjapans te doen en dat is karaoke! Gelukkig hadden we een Japanse vriendin mee die voor ons de perfecte karaoke-spot kon uitzoeken. Karaoke is echt hot in Japan, wij gingen op een maandagavond maar het was er ontzettend druk (groepen zakenmannen!). Het was zelfs zo druk dat we met de roltrap helemaal naar de 5e verdieping moesten om ons kamertje te vinden. Een piepklein kamertje! Het geheel leek wel een cellencomplex, allemaal deuren met nummers waar achter kleine ruimtes zitten voor maximaal 6 personen… Via een handheld-schermpje selecteer je de liedjes die je wil zingen en die verschijnen dan op het grote tv-scherm voor je. Pak de microfoons maar!! Echt niet alleen Japanse hits, de nieuwste top40 muziek kun je vinden in de enorme karaoke-database Supercool haha, hadden ze dit in Nederland ook maar !

School hebben we natuurlijk ook nog steeds, en vandaag moesten we naar het sportgebouw want we gingen een naakte man natekenen. Ik had de hele tijd zo’n westerse blanke kerel in mijn hoofd, maar toen er een kleine aziatische jongen binnen kwam lopen herinnerde ik me weer dat we hier in Japan zitten :P. De deur ging op slot (serieus) en de jongen kleedde zich uit om allerlei houdingen aan te nemen die we vaak in maximaal 10 minuten moesten natekenen. Dat deden we vier uur lang (vermoeiend! niet alleen voor het model :P). Ik dacht dat we daarna vrij waren maar nee, Japanners werken door! We moesten terug naar het klaslokaal, en daar nog een tekening maken. Vet moeilijk, want nu moesten we twee mannen tekenen in perspectief ten opzichte van elkaar. Ontzettend veel geleerd deze les en het was superleuk, maar het vergt ook allemaal veel energie! Volgende week gaan we een vrouw natekenen.

Golden week komt er aan, soort voorjaarsvakantie hier in Japan. Alleen toevallig dit jaar vallen de vrije dagen samen met het weekend en krijgen we in totaal maar 2 extra dagen vrij (ma-di). Golden weekend dus… We wilden naar Tokyo maar dat gaat niet lukken in die paar dagen. Gelukkig zijn er nog geweldige steden te verkennen rond Kyoto en dus gaan we naar Osaka (Na Tokyo de grootste stad van Japan) en Nara (heel oud stadje).

Tenslotte nog een filmpje van de Japanse supermarkt, waar ze met een liedje de verkoop van vlees proberen te stimuleren (iedereen koopt hier vis). Het liedje werkt denk ik eerder averechts…

We zijn naar het Fushimi Inari Taishi heiligdom in Zuid-Kyoto geweest afgelopen weekend en dat was denk ik wel de meest magische plek die we tot nu toe hebben gezien hier! Het heiligdom bestaat uit tienduizenden rode poorten, die een route van zo’n 6 km door het berglandschap markeren. De route wordt zo nu en dan onderbroken door kleine heiligdommetjes met beelden van vossen, die geluk brengen. De natuur is hier zo mooi, met al die kleuren van de verschillende soorten bomen en bamboe! De knalrode poorten die je dan ziet lopen als een lang lint over de bergen heen, dat is zo’n ontzettend mooi gezicht!! Bovendien had je bovenop de berg een prachtig uitzicht over heel Kyoto. Ook was daar een grote tempel, die bewoond werd door een grote kattenfamilie die mauwend op ons afkwam. Toen we weer terugliepen, werd het langzaam avond en gingen de lampionnen langs de route aan wat het geheel nog mooier maakte. In totaal hebben we 2 uur rondgelopen daar en we willen zeker nog een keer terug!

Onze grootste DIEHARD-class was vandaag weer… “personages tekenen”. Het was TOTAL COMPLETE OWNAGE. Nou misschien wat overdreven, maar we zijn niet gewend om in een klas te zitten met zoveel mensen die zo mooi kunnen tekenen. We kregen bijna de slappe lach vandaag tijdens de les omdat we ons zo ver beneden het niveau van de klas voelden :p Ditmaal moesten we de silhoueten van vorige keer opnieuw overtrekken en helemaal uittekenen. Ontzettend leuke opdracht, maar jee wat is iedereen toch getalenteerd hier! Zulke mooie tekeningen!!! En dit is nog maar het eerste jaar. De meeste leerlingen zijn nog maar 18, en de ultra-koreaan, die denk ik van allen de beste tekeningen maakt, is zelfs maar 17. We hoorden van haar dat je in Korea niet gewone high-school hebt, maar animation high-school, waar je leert tekenen en vakken hebt als manga, videogames, animatie etc. Sugoooooi!!! Geen wonder dat ze zo goed is! Maar de rest van de klas tekent ook echt geweldig. Je moet niet denken aan die echte mangastijl, met grote ogen en kleine mondjes. Iedereen heeft zijn eigen stijltje hier, en wat ze allemaal gemeen hebben is dat hun tekeningen anatomisch heel goed kloppen. De personages zijn echt overtuigend getekend. Wij zouden NO WAY zijn toegelaten op deze opleiding toen we 17 waren, en waarschijnlijk niet eens met ons huidige tekenniveau. Kun je je voorstellen wat een geluk we hebben dat we mee mogen doen aan de manga-opleiding op deze manier. We voelen ons een tikje geintimideerd, maar zijn ontzettend blij dat we zo veel kunnen leren van onze klasgenoten hier!

Van alle exchangestudents hebben wij het drukste rooster gekregen. De meeste anderen hebben geen klap te doen en bezatten zich bijna iedere avond. Ook vandaag was het raak, de Amerikaanse groep lag ’s avonds weer lallend op de vloer, want er was een feestje in onze dorm. Wel een leuk feestje trouwens, een welkomsparty voor alle exchangestudenten! Er was een speech voor ons, door een oude kerel die we niet kenden en bovendien sprak hij alleen Japans dus we konden het ook niet verstaan :P… Maar erg lief, zo’n speech voor ons! Verder hebben we iedereen in het huis zo’n beetje leren kennen tijdens de party (eindelijk de Koreanen hun namen onthouden! Omdat ik ze in mn telefoon heb gezet :)). Ook kwamen we een Japanse studente tegen die in september naar de HKU gaat. Naho heet ze, en ze is een beetje hippie-achtig, studeert mode ontwerpen en architectuur (in Japan is dat hetzelfde!). We zullen haar een tour van Nederland geven als ze volgend semester komt! Feestje was verder gezellig, erg veel foto’s gemaakt, dat doet iedereen hier constant :P. Je moet maar kijken bij de foto’s.

Morgen relaxed schets-lessen en een Coffee-hour met Japanse studenten die Engels willen leren. Poeh, we hebben het druk

Sorry, lange post, maar we hebben ook zo veel te vertellen

Het wordt keihard Japans werken hier op de manga-opleiding hoor! Ons rooster is een beetje veranderd (hij verandert elke dag zo’n beetje). We gaven aan dat we heel graag beter wilden leren tekenen en toen heeft Ogawa-sensei allemaal docenten gebeld of we hun klassen mochten doen. Het resultaat is een boordevol rooster: Maandag hebben we “illustratie”-les van 1-6, dinsdag “mangastrip maken” van 1-6, woensdag “personages tekenen” van 1-6, donderdag “schetsen” van 3-6 en op vrijdag “natekenen” van 1-4. Ook hebben we een extra opdracht gekregen ter vervanging van het vak “interviewen”, dat we uiteraard met ons matige Japans niet konden volgen: korte manga maken van ongeveer 8 pagina’s met als thema een kindje dat voor het eerst boodschappen doet. Tussendoor verder nog Japanse taallessen en uiteraard huiswerk. Hmmm, en Japan zelf bekijken natuurlijk. Misschien een beetje veel, maar we kwamen hier om beter te leren tekenen en dat gaan we doen ook!

Deze week hadden we “personages tekenen” en dat was een eerstejaars vak. Onze klasgenoten konden allemaal ontzettend mooi tekenen, we werden er bijna bang van :p. De opdracht van vandaag was om een viertal silhouetten te tekenen waarvan duidelijk moest zijn wat voor beroep ze uitbeeldden. Om dat goed te kunnen tekenen ging iedereen poseren en tekenden we elkaar na. Daarna moesten we de tekeningen omlijnen met inkt en ten slotte helemaal inkleuren. Wij hebben nog nooit inkt gebruikt en dat was ontzettend moeilijk!! We hadden echt tot 6 uur nodig om de opdracht af te maken! Erg leerzaam, maar we waren wel ontzettend moe na deze les :). Speciaal voor ons hadden ze de opdracht naar het Engels vertaald, maar zo krom dat we het nog steeds niet helemaal snapten (“First of all, the group of 2/3 person. The making whole-length is sketched.”…ja). Gelukkig konden onze klasgenoten ons helpen. Bij “schetsen” moesten we onze handen natekenen, erg leerzaam. Een meisje kwam naar ons toe om ons witte broodkorstjes te geven. Ze had een heel zakje en deelde ze uit, alsof ze eendjes aan het voeren was :). Op vrijdag hadden we “natekenen” en moesten we elkaars gezichten tekenen. Best grappig, onze schetsboeken staan nu vol met aziatische gezichten . Een verlegen meisje naast ons gaf ons een klein briefje waar ze ons als mangapoppetjes op had getekend, erg lief! Toen de les was afgelopen en we naar huis liepen kwamen we tenslotte nog Yuka tegen! Yuka is een student hier die vorig jaar op uitwisseling was naar de HKU. We hebben haar toen een aantal keer ontmoet. Het was erg leuk haar hier weer te zien! Ze heeft een autootje en dus gaan we binnenkort daarmee de omgeving van Kyoto verkennen. Verder gaan we in de klas veel om met de Koreanen. Er is een groot aantal uitwisselingsstudenten uit Korea op de manga-afdeling en die wonen allemaal in hetzelfde huis als ons. Ze herkennen ons (Mareza!! Waado!!), maar eerlijk gezegd kunnen we hun nog niet helemaal uit elkaar houden. Hun namen zijn ook heel moeilijk (Shun? Shong? Yun? Geen idee!) . Dus we lachen maar naar elke Aziaat die we zien (en dat zijn er best veel haha).

Erg leuk op school hier, en de docenten zijn ontzettend aardig. De meesten kunnen amper Engels maar ze doen erg hun best om je te helpen en je te betrekken bij de les. De leerlingen zijn allemaal erg nieuwsgierig naar ons, en proberen met ons te praten wat erg leuk is ondanks dat het ontzettend moeizaam gaat :P. Iedereen kan geweldig goed tekenen, wat ons een echte boost geeft om zelf ook beter ons best te doen. We voelen ons hier best thuis! Toen we tijdens de pauze in het schoolcafé zaten waar een jongen op de piano prachtig allemaal liedjes uit Final Fantasy X speelde, voelden we ons helemaal op onze plek.

We dachten dat we hier in Japan zeeen van Sushi zouden eten. Niets was echter minder waar. Sushi is hier helemaal geen hoofdgerecht maar iets wat eventueel gelunched wordt. Het aantal sushi restaurants is ook een stuk minder dan het aantal ramen(noodle)-restaurants. Maar gisteren was het zover, eindelijk een goede sushispot gevonden, met lopende band! Samen met de Finse uitwisselingsstudtent die nog nooit sushi had gegeten, gingen we zitten aan een lange lopende band vol schoteltjes prachtige sushi. Tot onze vreugde kosten de bordjes sushi die langskwamen maar 130 yen, ongeveer 80 eurocent! Elk bordje wat langskwam was een genot voor het oog :). Zoveel nieuwe sushi die we nog niet hadden gezien in Nederland. De vis was ook erg vers en kwam niet uit de koeling (zoals vaak bij ons). Toen we ons enigszins vol hadden gegeten deed de kok er nog een schepje bovenop en kwamen er nog meer nieuwe smakelijke creaties langs die we natuurlijk niet konden laten staan. Kijk op de foto hoeveel bordjes we uiteindelijk hebben gegeten, volgende keer wordt dat meer!

Eindelijk konden we vandaag beginnen aan onze eerste les: Illustratie! Niet dat het allemaal zo makkelijk en duidelijk was… Toen we de klas binnenkwamen was het allemaal een stuk vager en wisten we niet precies waar we moesten gaan zitten. Ons aanspreekpunt Ogawa-sensei (tevens de leraar van vandaag) wist ook nog niet helemaal precies wat hij met ons aanmoest, omdat de les van vandaag misschien toch te veel Japans zou vereisen. Zelf sprak hij amper Engels wat de situatie er niet bepaald makkelijker op maakte. Uiteindelijk konden we gaan zitten en moesten we een tijd in onzekerheid wachten tot de les begon. De docenten begonnen een lang verhaal in het Japans, waarna we opeens werden uitgenodigd om ons voor te stellen voorde klas. Het voorstellen moest in het Japans en meteen voor een klas van vijftig man dus erg spannend. “Eh… Hajimemashite…” (Leuk jullie te onmoeten). Aan het eind kregen we een applaus wat de situatie wel weer grappig maakte :). De inhoud van de les was als een droom voor ons! Het is de bedoeling dat we een verhaal kiezen, bijvoorbeeld een mythe, sprookjes of epos, en daar dan een set van vijf grote illustraties bij maken. Een aantal daarvan moeten in kleur, om bijvoorbeeld de kaft van het verhaal te sieren. Ook moeten er zwart-wit illustraties worden gemaakt die in een eventueel boek zouden kunnen. Er werden allemaal indrukwekkende voorbeelden laten zien en vele art-books uitgedeeld om inspiratie uit op te doen. Het niveau ligt hier ongelooflijk hoog dus het is een erg inspirerende omgeving voor ons. We keken een aantal portfolios in waar hele mooie dingen in stonden. Leerlingen stoppen hier een stuk meer tijd in hun werk.
We zijn nu na aan het denken over welk verhaal we gaan kiezen. Over twee weken moeten de eerste schetsen af zijn. Tenminste, dat is wat we uit het lange Japanse verhaal dat de docenten hielden opmaakten Gelukkig kwam Ogawa-sensei het na het klassikale verhaal nog even uitleggen. Nu sprak hij ineens een stuk beter Engels dan eerst! Japanners schamen zich vaak voor hun Engels dus dat zou hier ook wel het geval geweest zijn. (In werkelijkheid spreekt Ogawa-sensei een stuk beter Engels dan wij Japans, maar hij lijkt erg nerveus als hij Engels probeert!). Hij wou onze portfolio zien en bladerde geintereseerd door ons boekje. Hij vroeg of hij hem mocht meenemen zodat hij onze tekeningen aan zijn collega’s kon laten zien. We zijn benieuwd of we er nog wat van horen (en of we het boekje nog terugkrijgen :p). Morgen de tweede les, maar als die net zo cool is als deze, dan kan onze trip naar Japan echt niet meer stuk.

Zaterdag stond in het teken van het verwelkomen van nieuwe studenten en uitwisselingsstudenten op de campus van Seika. Er waren allemaal optredens en eetkraampjes. Alle clubs van de school hielden presentaties en probeerden leden te werven. De mountain-hiking-club en de schoolkrant wilden ons al voor hun clubje hebben, maar we waren ook wel geinteresseerd in de game-club en de manga-club :). Er waren hele cool optredens op een groot podium in het water. Seika heeft een soort amphitheatertje, tegen de heuvel op staan allemaal stenen banken en zo kan je kijken op het podium. Een aantal jongensbands speelden gitaar, een meisjesband in gele regenjassen zong ook een paar liedjes. Er waren allemaal dansoptredens en een demonstratie van de taekwando-club. Ook was er een rare club die het leuk vond om naakt of in een kippenpak rond te rennen en dansen tussen het publiek… Ik vraag me af of ze veel nieuwe leden hebben geworven. En er was een wapen-club! We hebben gevraagd of ze even wilden poseren op de foto voor ons en dat deden ze graag, met hun enorme vuurwapens :P. Erg grappig al die clubs. Ze geven je de kans om naast je studie nog iets anders te leren, en ze organiseren allemaal activiteiten die je mee kan doen. We gaan kijken of we voor 5 maanden ook bij een clubje kunnen. Op die manier kunnen we het Japanse schoolleven ten volle beleven natuurlijk!

Aan het eind van de dag gingen we terug naar onze dorm, en tot onze verbazing liep er een aap op het hek! Zo’n grote makaak. Toen we dichterbij wilden komen werd hij heel agressief, dus we bleven maar uit de buurt. “Saru wa abunai desu”, zei otosan later, de apen zijn gevaarlijk!

De afgelopen dagen zijn de Japanse kersenbloesems in volle bloei geraakt, en dat betekent feest in Japan! We zijn op onze fietsjes de stad in gereden en hebben de mooiste plekken gezocht om deze bomen te spotten. Daarbij hebben we een aantal geweldige tempels en heiligdommen bezocht (Ginka-kuji, Heian). We waren niet de enige met dit idee, half Japan was volgens mij op de been om de kersenbloesems te zien! En toch heb je hier niet zo’n last van de drukte, dat komt omdat mensen hier hun allerbest doen om je niet aan te raken en ze dus niet tegen je op lopen (zoals in Amsterdam bijvoorbeeld). Druk maar aangenaam dus :). Uiteindelijk zijn we naar Maruyama park gegaan. Dat is de plek om kersenbloesems te spotten, Japanners houden er hanami, picknick onder de bomen. Overal ligt plastic blauw bouwzeil (erg lelijk) waar mensen dan op gaan zitten (wel netjes hun schoenen uitgedaan). Je kon in het park ontzettend raar soort voedsel kopen, Ward heeft een inktvis op een stokje gegeten (zie foto, pagina2!). Overal hingen lampionnen en de sfeer was ontzettend gezellig! Toen wij ook een klein picknickje hielden onder de bomen werden we van alle kanten bekeken terwijl we mensen “gaijin!” hoorden fluisteren (gaijin = “buitenlander”) :P. Japanners vinden ons blonde mensen nog altijd raar, helemaal de Finse uitwisselingsstudente met haar bijna lichtgele haar :). Toen we ’s avonds nog eens terugkwamen in het park waren de meeste mensen al dronken, Hanami is ook een soort groot drinkfeest. Het hele park en de bomen waren met lampionnen verlicht, een prachtig gezicht. In het midden van het park stond een tempel met drie grote bellen er aan. Mensen stonden in lange rijen om de bellen te kunnen rinkelen!

We hebben de kersenbloesems ten volle mogen meemaken hier en dat was ontzettend leuk. Sommige bomen zijn ontzettend oud en worden ondersteund door allemaal houten constructies, in Japan ondersteunen ze een boom liever dan dat ze hem kappen. De bomen op de campus zijn nog niet in bloei, hier in het noorden van Kyoto is het ietsje kouder, dus komende tijd kunnen we ook nog daar van de sakura genieten.

Fotos: Kijk ook op pagina 2

De HKU was in Kyoto, jaja, want op onze school was een grote bijeenkomst van kunstacademies over de hele wereld. De bedoeling is om contact te leggen met allerlei scholen en zo meer uitwisselingen mogelijk te maken. Toch nog een beetje HKU dus, onze eerste dag in Kyoto! We hebben de campus verkend, Kyoto Seika University is ontzettend groot me